Met je giecheltje op tv

“Ik vertrek. Nee, nou ja… wé vetrekken, maar ik bedoel het tv-programma ‘Ik Vertrek’”. JC kijkt me niet begrijpend aan. “Ik heb een mail gestuurd”, verklaar ik. “He?! Maar je wilde daar toch helemaal niet aan meedoen?” “Nee. Nou ja… ik weet het niet. Ze hebben me teruggebeld en willen met ons praten”.  

Met je giecheltje op tv, niets voor mij. Dat heb ik altijd gezegd. Maar nu doe ik het toch, we doen mee aan ‘Ik Vertrek’. Waarom eigenlijk? Want ik vind het best een beetje spannend. Die hele emigratie vind ik al spannend genoeg, laat staan dat er de hele tijd een camera op staat. En wat gaan ze eigenlijk uitzenden? En hoe zullen de mensen reageren?

 

Ik besluit het maar eens voorzichtig tegen een paar mensen te zeggen. De meeste reageren in eerste instantie met grote ogen. Méédoen?! Oh ééécht?! Maar dan al snel: “Gefeliciteerd! Wat onwijs leuk voor jullie”. Ik begin te stralen. Tsja, het is ook wel een heel avontuur. En dat dat vastgelegd wordt in een mooi tv document, vind ik eigenlijk alleen maar leuk.

 

JC is direct voor: “Ja, doen!”, roept hij, “hoeveel mensen maken dat nou mee? En omdat die hele emigratie soms toch al aanvoelt als één grote uit de hand gelopen grap, kan dit er ook nog wel bij.

Maandag hebben we de eerste draaidag gehad. Super spannend, maar vooral héél leuk...wordt vervolgd!

Reactie schrijven

Commentaren: 0

Volg ons